Wigierski Park Narodowy

Wigierski Park Narodowy został utworzony 1 stycznia 1989 roku. Zajmuje powierzchnię 15085 ha i obejmuje zespół 42 jezior, w tym jezioro Wigry (2189 ha, maksymalna głębokość 73 m) położone w centralnej części parku oraz kompleks lasów północnej części Puszczy Augustowskiej i przylegające tereny użytków rolnych. Teren parku jest bardzo zróżnicowany. W jego północnej części, krajobraz jest pagórkowaty, z licznymi morenami, ozami, rynnami rzek i strumieni, wieloma zbiornikami wodnymi i innymi formami polodowcowej rzeźby terenu. Południowa część jest bardziej płaska, położona na piaszczystych glebach sandru augustowskiego, porośniętego rozległymi borami i borami mieszanymi. Na szczególną uwagę zasługują niewielkie śródleśne zbiorniki wodne, zwane na Suwalszczyźnie “sucharami”. Jest ich w parku 20 i nie ma w Polsce drugiego takiego miejsca, gdzie byłoby ich tak wiele. Przez park przepływa rzeka Czarna Hańcza, najdłuższa rzeka Suwalszczyzny oraz kilka innych, mniejszych, lecz nie mniej urokliwych rzek: m.in. Kamionka, Wiatrołuża, Maniówka.

Lasy porastające brzegi Wigier w przewadze składają się z sosny i świerka. W wielu miejscach zachowały naturalny charakter, z bogatym runem leśnym. W północnej części parku w większej ilości rosną również dęby, lipy, olsze, brzozy i jesiony. Szata roślinna odznacza się dużym bogactwem i różnorodnością, a wiele zbiorowisk roślinnych jest miejscem występowania gatunków rzadkich i chronionych. W parku stwierdzono obecność kilkunastu gatunków storczyków oraz bogactwo porostów świadczących o czystości powietrza. 18 gatunków roślin to relikty ostatniego zlodowacenia.

Równie bogaty jest świat zwierząt. Jak dotąd rozpoznano obecność 1800 gatunków, w tym najwięcej bezkręgowych. Brzegi jezior i rzek zamieszkuje bóbr europejski, zwierzę herbowe parku. W parku występują łosie, jelenie, sarny, borsuki, zające bielaki i wiele innych zwierząt. Spośród ptaków drapieżnych można zobaczyć bielika, kanię rudą i czarną czy częstego tu błotniaka stawowego.

Walory kulturowe i zabytki architektury

Na terenie parku zachowało się wiele interesujących obiektów kulturowych. Najbardziej charakterystycznym zabytkiem w krajobrazie nadwigierskim jest położony na półwyspie Pokamedulski Zespół Klasztorny w Wigrach. Należy on do najcenniejszych zabytków Suwalszczyzny. Wzgórze wraz z kościołem i budynkami klasztornymi stanowi dominantę przestrzenną okolic jeziora. Kiedy w 1668 roku kameduli zamieszkali na wyspie, zbudowali drewniany kościół i klasztor. Pożar w 1671 roku strawił te zabudowania. W latach 1694 - 1745 na dwóch tarasach usypanych wokół naturalnego wzgórza, kameduli wznieśli murowany kościół w stylu barokowym. Projekt kościoła jest wiązany z osobą architekta Piotra Putiniego. Jednocześnie z kościołem stawiano inne budynki: eremy, Kaplicę Kanclerską, infirmerię (izbą chorych), budynki gospodarcze. Do wykańczania wnętrz sprowadzono cenne materiały: czarne marmury dębnickie, włoskie majoliki. Na murach flankujących schody przed Kaplicą Kanclerską pojawiły się odkute w piaskowcu figury świętych (zachowały się jedynie dwie). W ten sposób na Półwyspie Klasztornym powstał okazały zespół budowli, z górującym nad nimi kościołem o bogatym wystroju wnętrza.

We wsiach położonych w parku można zobaczyć również wartościowe przykłady tradycyjnego budownictwa ludowego i historyczne obiekty techniczne, jak np. dawna leśna kolejka wąskotorowa obecnie dostosowana do przewozów turystycznych.

Mapa parku: http://www.wigry.win.pl/mapa.htm 

* * * 

Atrakcje turystyczne

Park/Rezerwat

 

Adres: Krzywe 82
16-400
Podlaskie
Telefon: 875632540
E-mail: wigry_pn@su.onet.pl
WWW: http://www.wigry.win.pl
Godzina otwarcia: 0-0
Udogodnienia: